"Dünyada sadece tek bir şey kötü yürekli bir insana karşı durabilir. O da başka bir insandır.
Ayıbımızda yatar şerefimiz. Sadece bizim ruhumuz, kötülüğe açık olan ruhumuz, onu yenmeye muktedirdir.

― Ursula K. Le Guin, En Uzak Sahil
shadow

Ay Işığını İçen Kız - Kelly Barnhill

Haziran 16, 2017
Kitabın konusu harika olsa da durağanlık tüm kurguyu yiyor. En başından beri ne merak ne heyecan ne hareket... Bir çocuk kitabının bu denli sönük olmasına anlam veremedim. Çocuk kitabı dediğin daha ilk sayfadan seni çekmeli ki sabırsız veletler kitabın başından ayrılamasın. 

Kitabın işlenişi ve yazarın tarzı da beni bunalttı, boğdu. Hem de her sayfada. Ne yazık ki hevesle başladığım bir kitap daha büyük hüsrana dönüştü. 

Sevebilmeyi çok isterdim çünkü konu çok güzel.

Uzun yıllardır kötü bir cadının korkusu ve sebep olduğu kederle yaşayan bir şehirde her yıl “kurban günü”nde o yıl doğan en küçük bebek cadıya kurban olarak sunulur. Şehrin yöneticileri kurban edilecek çocuğun ailesine durumu bildirir ve kendilerini hazırlamasını ister. Kurban günü geldiğinde büyük bir törenle çocuk evinden alınır ve ormandaki sunağa bırakılır, çocuğun akıbetini kimse bilmez. Aslında kötü cadı yoktur, cadı Xan, halkın bu çocukları istemediği için ormana terk ettiğini düşünüp onları kurtarıyordur. Bir sene annesi kızını vermek istemez ama zorla bebeğini elinden alınır. Xan tam vaktinde yetişip bebeği kurtarır ancak bebeği yıldızlardan değil de aydan damıttığı sütle besler ve büyü bebeğin içine girer. Xan bunun üzerine bebeği kendi büyütmeye karar verir çünkü eğitimsiz bir büyücü hem kendi hem de çevresi için tehlikeli olacaktır.

“Elinizden bırakamayacaksınız... Ay Işığını İçen Kız, çocuk klasikleri Peter Pan ve Oz Büyücüsü kadar heyecan verici ve katmanlı.”-New York Times-

2017 Newbery Medal ÖdülüNew York Times Çoksatanlar Listes

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

BLOG DESIGN BY KRİSTALKİTAP